Stormchase USA 2008

17:07 CDT [00:07 Nederland]

Een lange rit vandaag, qua afstand leek het niet veel verder dan de rit van Norman naar Amarillo, maar door enkele omwegen zijn we hele dag al zoet. We begonnen met een ontbijt (bijna niet mogelijk om iets zonder eieren te vinden) en toen via Wallmart naar de Cadilac Range. 10 Cadillac's die in het midden van nergens headfirst in de grond gestopt zijn.

De Cadillac Range

Vooral dat het echt the middle of nowhere was maakt het toch wel leuk, geen souvenirshop of eettent erbij.

Daarna begonnen aan de rit van Amarillo naar Greensburg. Eerst een flink stuk door Texas, toen de Oklahoma Panhandle door en nu rijden we in Kansas. Het doel was om na Greensburg naar Oakley te rijden, maar het is volgens mij nu al wat later dan de bedoeling was. We zien wel waar we terecht komen.

Graan silo's in Stratford

De lucht is ondertussen ook iets veranderd. Van strak blauw, naar wat Cumulus Humilis en nu wat Altocumulus zo links en rechts. Toch ziet het er niet naar uit dat er echt wat staat te gebeuren.

21:58 CDT [04:58 Nederland]

Het is inderdaad niet Oakley geworden en ook niet Garden City, maar Dodge City. Ondanks dat het rijden vandaag erg tegenviel en het schouwspel in Greensburg erg overdonderd was is het toch een mooie dag geworden.

We hebben dus Greensburg bekeken en daar kunnen zien wat een EF5 tornado aan kan richten. Een jaar naar de tornado kom je de stad binnen en een van de eerste dingen die je ziet zijn twee rode kruis tenten en barakken die nu het ziekenhuis van Greensburg zijn. Overal staan halve bomen en omgebogen palen. Tussen veel betonnen vloeren, waar ooit huizen stonden, worden echter alweer huizen gebouwd. De tornado die de schade aanrichtte was 2 kilometer breed en had windsnelheden rond de 330 km/u.

95% van de stad was vernield, maar toch vielen er 'maar' 11 doden te betreuren. De inwowers van deze stad zijn stormchasers erg dankbaar omdat hun meldingen er voor gezorgd hebben dat de inwoners op tijd gewaarschuwd werden.

Na Greensburg vertrokken we naar ons motel in Dodge City. Terwijl Charles de pasjes regelde begon de hemel er steeds interessanter uit te zien. Een scherp begrensd valscherm tekende zich af... en ik zag de eerste bliksemflitsen.

De bui die de eerste bliksem gaf

Omdat we nog moesten eten en Dodge City nou niet bepaald een metropool is zat er nks anders op dan de bui de bui te laten. We gingen naar Applebee's waar ik een prima salade gegeten heb (sommige andere chasers vonden het onverantwoord om zo gezond te eten in Amerika).

De impact die tornado's hier op het leven van mensen bleek ook weer. De serveerster vroeg of we locals waren, het antwoord was: 2x Nederland, Ierland en Canada (Ik zat met Erik, John en George aan tafel). Daarna vroeg ze wat we hier deden en het antwoord werd gehoord door iemand aan een andere tafel. Die kwam vervolgens naar ons toe met de serieuze bezorgde vraag: "Are they coming here?"

Na het eten waren de highlights van de wedstrijd van de Sox tegen de Royals erop. Er was geen geluid bij dus drong het wat langzaam tot ons (ikzelf + Chris uit Boston) door: mooi ze hebben gewonnen. ehm, hey, Lester heeft een complete game shut out gegooid! Que? Lester heeft een No-Hitter gegooid!

Buiten was nog net het staartje van een wegtrekkende onweersbui te zien, toch best wat bliksem gaf, alhoewel de ontladingen zelf niet te zien waren.

Op de terugweg nog een spannende scene bij een liquor store: de deur stond open, met een politie auto ervoor met de koplampen aan en naast de deur stond een agent met getrokken pistool. Het wilde westen denk ik.

Morgen worden we weer om 10 uur verwacht op de parkeerplaats voor de briefing. Het huidige plan is volgens mij om naar Nebraska te gaan.

Casper en Roy zijn naar New Mexico gegaan, als ik het goed begrepen heb zaten ze in Amarillo ook in Motel 6 maar waren ze net een uur weg toen we daar achterkwamen.

8:18 CDT [15:18 NL]

Nu we, zowel qua tijd en plaats, in de buurt komen van het eerste echt interessante weer krijg ik weer een beetje het aftel gevoel.

Het voorlopige plan voor vandaag is dat we een of andere 'mini monument valley' gaan bekijken en daarna denk ik verder noord west. Er is vandaag wel weer kans op wat buien, maar de Cap, die het ontstaan van buien tegenhoudt, is erg sterk. Het is nog maar afwachten of er links en rechts wat buien deze Cap kunnen doorbreken.

Voor morgen is er een beperkte Slight Risk area rond Scottsbluff in Nebraska, zo'n 750km van waar we nu zijn. Ik vermoed dus dat we vandaag een beetje halverwege gaan zitten.

13:54 EDT [20:54 NL]

Het doel voor vandaag is Holyoke in Colorado geworden. Gezien de flinke afstand slaan we mini monument rock over. We rijden inmiddels tussen Scott City en Oakley, of rijden we nu net Oakley binnen? Ja inderdaad. We gaan zo pauzeren.

16:31 MDT [00:31 NL]

Wij zijn nu in Limon, zo'n 100 mijl van af Denver, we hebben weer een uur van de klok gehaald en zijn nu in de Mountain Time. Onder Denver zitten wat buien die niet echt door zetten, boven ons ligt een bescheiden dryline en we wachten af of daar iets gaat gebeuren. Tot nu toe blijft het bij wat Cumulus Congestus. De kans dat er wat gaat gebeuren is niet al te groot.

Wel leuk waren de ongeveer 15 dustdevils die we tot nu toe zagen langs de weg. Helaas te kort of te ver weg om goed te fotograferen.

Een wazige dust devil

22:48 MDT [06:48 NL]

Er gebeurde inderdaad weinig, zodat Christy en Belinda alle tijd hadden om de auto te wassen voor we vertrokken naar een aangepast doel: Cheyenne in Wyoming.

Belinda wast de ramen

Na vertrek voelde ik me echter steeds slechter, we konden net op tijd stoppen zodat ik de auto uitkon voor ik flauwviel. Helaas doe ik bijna nooit aan overgeven waardoor het probleem aanwezig bleef. De frisse lucht deed me wel goed en ik hield het tot het eerst volgende toilet uit. Die bracht echter ook geen oplossing, dus werd het laatste stuk van de lange rit (780km) erg vervelend.

Anti Crespeculaire stralen

De rit werd nog wel iets opgeleukt door een bui de mooi belicht werd tijdens de zonsondergang en de anti crespecular rays die te zien waren (Zonnestralen die 180 graden tegenover de zon weer bij elkaar komen). Toen we Cheyenne binnenreden dacht ik dat ik echt gek werd omdat ik een bord zag dat verwees naar Massacre Trail, maar dat schijnt echt te bestaan.

Bui in zonsondergang

Het hotel ligt niet echt lekker, er komen vliegtuigen over en de spoorbaan loopt er vlak achter langs. Anders dan in Nederland is het grootste probleem niet het rijden van de trein, maar het verplichte toeteren.

Ik ben gelukkig ook vreselijk moe, dus ik denk dat het slapen wel gaat lukken.

Morgen... een eerste kans op serieuze buien, maar donderdag blijft de dag waar iedereen naar uitkijkt, er wordt zelfs over een outbreak gesproken. En dat geeft weer het bekende gevoel: mooie kans om een Tornado te zien, maar ook grotere kans dat er een stad geraakt wordt.

Aan de andere kant hoor ik van de chaser ook: hoe meer hype, hoe minder slecht weer.

Bijna de hele nacht wakker geweest, vreselijke dorst maar alles wat ik drink blijft nog geen 5 minuten binnen.

Vanochtend naar een truckstop gelopen en Loperamide gehaald, samen met water, zout en suiker. De medicijnen lijken langzaam wat te gaan doen en mijn homebrewn ORS blijft wat langer liggen dan gewoon water.

Zo naar Wallmart om echte ORS te halen, extra water, ik denk iets van crackers of koekjes en sportdrank.

Ik zit nu alleen in de Van in Sidney... (Nebraska), met mooi uitzicht op mijn eerste storm die uitgeroepen is tot severe. Dit in verband met zware windstoten, ik zit er denk ik zo'n 30 mile vanaf en de van wordt lekker heen en weer geschud.

De rest van de groep is aan het eten, dat gaat mij nog een beetje ver. De medicijnen hebben de diarree gestopt en ik heb een paar hapjes gegeten en vooral veel van de homebrewn ORS en sportdrank gedronken. Heb hier nog wat zoute chips liggen.

Mijn maag is gekalmeerd, maar ik heb geloof ik wel af en toe aardig koorts. Ik had vandaag een bank voor mij alleen en heb veel liggen slapen, dat heeft me wel goed gedaan, maar echt lekker gaat het nog niet. Het ziet er naar uit dat ik vanavond wel op tijd in bed kan liggen en dat komt mooi uit want we hebben nog een flink stuk te rijden naar de target area voor morgen.

Vandaag een mooie duststorm gezien, 2 shear funnels (gaat de goede kant in dus) en wat mooie bloemkolen. Ook een grappig gesprek gehad met een vage Amerikaanse, dat type ik een deze dagen nog wel uit en dan zal ik ook wat foto's plaatsen.

Voor morgen is er inmiddels een Medium Risk area, met 45% kans op zware onweersbuien. Ook voor de dagen erna ziet het er, voor chasers, goed uit. Alleen begint dan het Memorial Day weekend, waardoor er erg veel chasers op pad zullen zijn.