Stormchase USA 2008

Wat een dag is het weer geweest. We begonnen dus in een nat en koud Norfolk Nebraska. De grote kans op zware buien voor vandaag had er voor gezorgd dat we de lange rit van gisteren weer vergeten waren, zelfs toen bleek dat we niet bepaald optimaal zaten en toch een flink stuk moesten rijden.

We reden naar Grand Island volgens mij waar we een flinke tijd op een parkeerplaats hebben staan wachten, met tientallen andere chasers. In het westen van Nebraska ontstond een supercell en de chase was begonnen. We onderschepten de cel in eerste instantie voorbij Kearny. De bui leek daar uit te sterven en ik weet niet zeker of we toen naar een andere bui gereden zijn, of dat we de bui vanaf een andere hoek opnieuw benaderd hebben.

De bui die we nu volgden liet in elk geval plotseling powerflashes zien, explosies bij elektriciteitsmasten die door de bui vernield werden. Er was ook veel bliksem en bij de helderste ontladingen tekende zich een enorme wedge tornado af. Op de radar leek de bui in te zakken, terwijl er wat verder naar het zuiden in Kansas nog wel actieve buien waren.

Terwijl we daar naar toe reden hoorden we het nieuws uit Kearny, de tornado had daar flink huisgehouden. Gelukkig lijken er geen slachtoffers te zijn gevallen, maar er was zelfs een trein ontspoord. De bui trok nog wel verder en heeft ook in Grand Island en Aurora schade aangericht.

Deze tornado zorgde er trouwens voor dat we op 5 verschillende dagen minstens 1 tornado gezien hebben, een nieuw record voor Cloud 9.

De rit naar Kansas werd een race tegen niet een maar twee TIVs, dat was voor het eerst dat ik de nieuwe TIV zag. In Kansas kwamen we bij de bui die ons doel was maar er leek niet veel van over te zijn. Totdat er vrij snel een tornado vormde. We probeerden deze te filmen, maar de bliksem sloeg gevaarlijk dicht in. Tijd dus om wat verder te rijden, terwijl de tornado zich steeds opnieuw bleef vormen.

Vanaf een wat veiliger afstand filmden we weer en het zou goed kunnen zijn dat een van de TIVs een voltreffer heeft gehad (van zowel de tornado als de bliksem). Toen de bui de weg was overgestoken gingen we er weer achteraan. De tornado was zeer veranderlijk en varieerde van een dunne rope naar een multivortex tornado die drie funnels tegelijk liet zien.

Dit helaas alleen beperkt vanuit de auto kunnen filmen. Toen we eindelijk weer een veilige parkeerplaats gevonden hadden kwam de tornado niet meer aan de grond. We reden weer verder en kwamen door Glen Elder, dat helaas getroffen bleek te zijn door de tornado. De schade leek mee te vallen, voornamelijk geknapte bomen en takken die ook wat schade aan huizen hadden veroorzaakt. Buiten het dorpje leek een loods de volle laag te hebben gehad. Ook hier heb ik nog niks gehoord over slachtoffers.

Het was redelijk laat inmiddels en we reden terug naar wat een beetje onze homebase is geworden deze twee weken: Hays, Kansas. De hele rit was er onafgebroken weerlicht te zien, om koppijn van te krijgen zo snel achterelkaar. We aten (voor het eerst) bij een Pizza Hut, we hadden waardebonnen gekregen van een filmploeg die ons een tijdje gevolgd had en die moesten nog op.

Na het eten bleek maar weer dat het gevaarlijkste van stormchasen het autorijden is. Ik zat met SPinvis op de MP3 speler van de bliksemshow te genieten toen de voorste Van een aanrijding kreeg met een hert. De schade aan de Van viel mee, het hert kwam er niet zo best van af. Na een snelle reparatie reden we verder. Ook van de Pizza Hut tot aan Hays bleef het weerlicht doorgaan. Hoe dichter we bij het motel kwamen, hoe harder het ging regenen.

Inmiddels is het half twee geweest, morgen vertrekken we om 11.00, ik vermoed naar Norman Oklahoma om een eind aan de chase te maken. Mogelijk dat we wat in het Slight Risk gebied blijven hangen.