Stormchase USA 2008

Na ruim 3 uur bij een van de slechtse excusen voor een tankstation in Kinsley te hebben gewacht reden we naar het zuiden. De buien op de dryline waren actief geworden, maar de kans op tornado's was niet erg groot. Cloud 9 probeerde ons toch een zo goed mogelijk blik op de buien te geven.

De attractie van Kinsley

We stonden geparkeerd op de oprit naar een van de vele opslagplaatsen voor olie toen de bui te dichtbij kwam. De poging om te vetrekken mislukte echter. De grond was veel zachter dan hij er uit zag en we kwamen vast te zitten. Met vier man probeerden we te duwen maar dat had geen zin. Inmiddels werden we bekogeld met hagelstenen die af en toe zo groot waren als golfballen. En die doen zeer... Dan maar de ruiten opofferen, dus gingen we de Van weer in.

Bliksem en een Ja Knikkertje

Dat was de goede keuze want de ruiten bleven heel. Met behulp van de 4x4 van John werden we weer vlot getrokken toen de bui over was. Het dak van de bus zit nu wel vol met deuken.

Door de vertraging waren we onze goede positie ten opzichte van de bui kwijt en bij de poging die weer terug te krijgen kwamen we de hagel weer tegen. Toen we langs een fabriek reden met een ruim afdak bij een hal was de keuze snel gemaakt.

Wat we daar vervolgens meemaakten... Het afdak bestond uit metalen golfplaten en als je daar 5 minuten lang een stortbui aan golfballen op neergooit wordt je behoorlijk doof. Het deed zeer aan de oren.

Inmiddels was het hotel in Wichita geboekt en na het hagel avontuur werd dat ons doel. Toen we door Cunningham reden verscheen er echter een tornado en vrijwel direct gingen de sirenes af. Dat was voor het eerst dat we een tornado zagen terwijl we in bewoond gebied reden. De tornado zelf zat denk ik buiten de stad, maar dit was wel schrikken, ook omdat we kort daarvoor weer door Greensburg gekomen waren. De tornado verdween ook weer vrij snel.

We raceden door Cunningham en buiten de stad kregen we zicht op een roterende wallcloud, die uitgroeide tot een tornado. Zoals bij de meeste tornado's die ik gezien heb was bij deze ook niet de hele slurf te zien. Dit keer verschenen er wel meerdere kleine funnels die dicht om de grote tornado heen geslingerd werden.

De shelf van voorbij Cunningham

De tornado verdween in de regen en we reden onder de bui uit waar weer een mooie shelf te zien was. We reden nog even naar het noorden om weer in de buurt te komen, waarbij we voorbij gevlogen werden door het DutchTrex chase team, maar daarna werd de reis naar Wichita voortgezet.

We kwamen in vreselijke regen terecht, die ook tijdens de maaltijd bij Denny's onophoudelijk doorging. Bij Denny's werden ze een beetje overvallen door een kudde van 20 stormchasers en er ging van alles mis. Enkelen van ons waren daar niet zo blij mee en lieten dat merken. Toen ik de serveerster vroeg of het een lange dag geweest was en haar wat meer fooi dan normaal gaf begon ze geloof ik bijna te huilen. (Ik wist al waar we morgen gaan ontbijten...)

Na het eten droogde het wat op en er was zowaar gelegenheid om bliksem foto's te maken op oude vertrouwde diafilm.

I've seen the
Rains of the real world
Come forward on the plain
I've seen the Kansas of your sweet little myth
You've never seen it, no,
I'm half sick on the drinks you mixed
Through your

True dreams
Of Wichita

Oh ja, volgens mijn ruwe telling zijn we vandaag de 5000 kilometer gepasseerd...