Vervolgens brak er flinke paniek uit toen we alle vijf broden kochten. Het afrekenen was trouwens een hele show op zich. De man achter de kassa hield elk artikel omhoog en schreeuwde vervolgens: "Mama, wat kost dit?" Mama antwoordde en zoonlief inspecteerde de prijs in de schappen voordat hij het op de kassa aansloeg. Toen alles afgerekend was liep hij alle artikelen nog een keer na.

uitzicht op de het dal vanaf de grotwoningen

Na het ontbijt gingen we richting Huescar waar een wat grotere supermarkt was. We sloegen flink in voor het avondeten en de waarneemsessies. Op het laatst werden we vriendelijk doch dringend naar buiten gewerkt, het was sluitingstijd. We brachten de boodschappen naar huis en besloten de omgeving te gaan verkennen. In Orce moest een kasteel staan en dat stond er ook. De bevolking was echter druk met de siesta bezig dus was er verder weinig te beleven.

Het volgende doel was The Vill@, het onderkomen van Arnold, Jos, Gerard en families. Castilléjar was snel gevonden, maar toen begon het. Na wat op goed geluk rond te hebben gereden probeerden we het te vragen. Van de eerste persoon begrepen we alleen dat we het beneden nogmaals moesten vragen. De tweede persoon had het over rio, 400 meter, rechts en nog een heel verhaal. We waren al eens over een brug gekomen en gingen daar weer naar toe. 400 meter verder kon je inderdaad naar rechts, maar The Vill@ was nog niet te zien. Toen we het pad af gingen, nogmaals naar rechts en een stuk door reden doemde de grot met de toren dan toch op!

Er stond een camper met een lading apparatuur ervoor en op een berg naast The Vill@ liepen twee personen, Wytze en Rina Slofstra. De Tukkers, Nijlands en de Boer waren er nog niet. Wederom werden er flink wat foto's gemaakt. We vroegen een lokale boer om een foto van ons te maken, maar dat begreep hij verkeerd. Hij dacht dat we hem op de foto wilden zetten. Dat hebben we ook gedaan, waarna hij toch nog een foto van ons allemaal nam. Verder kregen we een les in uitspraak: Castilléjar spreek je uit als Kattie-jeggar! Omdat onze magen begonnen te rommelen keerden we terug naar de Freggle grot waar Mirjam en ik pasta met tonijnsaus maakten.

Het was bewolkt geworden maar we wilden toch waarnemen, dus zetten we onze wekkers om half drie. Toen bleek het echter te regenen en we keerden terug naar onze bedden.